Ma mère, Dieu et Sylvie Vartan

met een inleiding van Winnie Belpaeme

Met Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan bewerkt Ken Scott de
autobiografische roman van Roland Perez, met in de hoofdrollen Leïla
Bekhti, Jonathan Cohen en Sylvie Vartan zelf. In de bioscopen op 19 maart
2025 is dit waarschijnlijk een van de mooiste films van het nieuwe jaar,
met een mix van lachen en tranen!
Ken Scott, regisseur van hitkomedies als Starbuck, keert terug met Ma Mère,
Dieu et Sylvie Vartan, een dramatische komedie die emotie en humor
combineert. De film is gebaseerd op de autobiografische roman van

19
Roland Perez en vertelt het verhaal van de onwankelbare vastberadenheid
van een moeder om haar zoon een uitzonderlijk leven te geven, ondanks
een geboortehandicap. Leïla Bekhti speelt Esther, de moedige moeder, met
intensiteit, terwijl Jonathan Cohen zijn charisma geeft aan Roland, haar zoon.
Met de iconische aanwezigheid van Sylvie Vartan is Ma Mère, Dieu et Sylvie
Vartan een ode aan moederliefde en veerkracht.
Mijn moeder, God en Sylvie Vartan
Samenvatting: In 1963 verwelkomt Esther haar jongste kind, Roland, in een
groot gezin. Roland wordt geboren met een klompvoet die hem belemmert
om rechtop te staan. Tegen de verwachtingen in belooft ze haar zoon dat
hij zal leren lopen zoals ieder ander en dat hij een prachtig leven zal
hebben. Vanaf dat moment blijft Esther alles op alles zetten om die belofte
waar te maken. Door tientallen jaren van tegenslagen en wonderen is dit
film het verhaal van een waargebeurde, humoristische en
hartverscheurende reis — de ongelooflijke levensloop en de
onvoorwaardelijke liefde van een moeder voor haar kind.
Met Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan (Mijn moeder, God en Sylvie Vartan)
heeft de Quebecse regisseur Ken Scott(Starbuck, Un peu, beaucoup,
aveuglément) een nostalgisch getint komedie-drama gecreëerd, met in
de hoofdrollen een meesterlijke Leïla Bekhti en een onverwachte Jonathan
Cohen in een meer ingetogen rol. De film is geïnspireerd op ware gebeurtenissen
en is een bewerking van de gelijknamige roman van Roland Perez, een
intieme kroniek waarin de auteur vertelt over zijn eigen reis, getekend door
de kijk van de maatschappij op zijn handicap en zijn

20
onwankelbaremoederliefde. De film neemt ons mee terug naar de jaren
1960, naar het hart van een grote familie, waar Esther Perez, een moeder
die even liefdevol als invasief is, weigert te accepteren dat haar zoon
Roland, geboren met klompvoeten, veroordeeld is tot een leven vol lijden.
Op Yéyé-muziek en slice-of-life slapstick verkent dit inwijdende verhaal
veerkracht en de kracht van familiebanden.
Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan is opgebouwd uit twee afzonderlijke delen
en volgt het ritme van het leven zelf. De eerste helft van de film, die zich
afspeelt in de jaren zestig, is een explosie van kleur,energie en muziek.
Ken Scott vangt de gisting van een tijdperk dat gekenmerkt wordt
dooroptimisme, idealen en volksverlakkerij rond emblematische figuren
zoals Sylvie Vartan, een waar icoon voor de jonge Roland.
De film verschuift geleidelijk naar een meer introspectieve toon wanneer
de volwassen Roland het verhaal overneemt. Waar de levendigheid van de
eerste dagen werd onderstreept door dynamische montage, neemt de
tweede helft een meer sobere stijl aan, waarbij de nadruk weer ligt op de
personages en hun innerlijke dilemma's. Het is ook op dit punt dat Sylvie
Vartan zelf verschijnt, die een krachtig symbool is van de droom en de
innerlijke dilemma's van de jonge Roland. Het is ook op dit punt dat Sylvie
Vartan zelf verschijnt, als krachtig symbool van de droom en veerkracht
van de jonge Roland.
Meer dan een familiekroniek onderzoekt Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan de
kracht van de moeder-zoonband. Esther, gespeeld door een keizerlijke
Leïla Bekhti, is een personage dat zowel zonnig als verstikkend is. Met haar

21

lichtzinnigheid en onvoorwaardelijke liefde weigert ze het idee te
accepteren dat haar zoon gehandicapt zou kunnen zijn en trotseert ze
artsen en conventies om hem een waardig leven te bieden.
Maar naast haar betrokkenheid is Esther ook een komische wervelwind.
Haar vermogen om haar visie op de dingen op te leggen zorgt voor een
aantal hilarische scènes. De film is echt grappig, met pittige dialogen en
een communicatieve energie die doet denken aan de grote populaire
komedies.
Jonathan Cohen, hoewel hij beter bekend staat om zijn komische rollen, is
ontroerend accuraat als de volwassen Roland. Zijn duet met Leïla Bekhti
werkt geweldig, hun medeplichtigheid versterkt deemotionele impact van
de film. En als een rode draad begeleidt de muziek hun relatie,
schommelend tussen jazz, pop en yéyé rock, met een speciale plek voor
Sylvie Vartan, wiens liedjes resoneren als de madeleines van Proust.
Deze film zal ongetwijfeld fans van oprechte, warmhartige komische
drama's aanspreken. Als je houdt van familiedrama's zoals La Vie est un
long fleuve tranquille of nostalgische verhalen zoals La Famille Bélier, dan
zul je dol zijn op deze duik in de jaren 60 en zijn ode aan de moederliefde.
Aan de andere kant, als je op zoek bent naar een puur lichtekomedie, zou
Ma Mère, Dieu et Sylvie Vartan (Mijn moeder, God en Sylvie Vartan ) je wel
eens naar meer kunnen laten verlangen, vooral in de meer ingetogen
tweede helft.

22
Mijn moeder, God en Sylvie Vartan isgrappig, teder en helder en slaagt in
de uitdaging van intelligente populaire cinema. Ken Scott jongleert
behendig met komedie en drama, zonder ooit te vervallen in pathos of
karikatuur.
Hoewel sommigen misschien een meer conventionele tweede helft
betreuren,blijft deemotie alomtegenwoordig, ondersteund door
opmerkelijk acteerwerk en nauwgezette regie.

Datum:            donderdag 18 februari 2027  om 14u30

Locatie:           Zuilenzaal van het VC Geuzenhuis, Kantienberg 9 te Gent 9000

Deelnemen:   gratis, incl. één koffie of thee.
                          Een vrije bijdrage is welkom als bijdrage in de aankoop en de auteursrechten.

Reserveren:   gent@demens.nu  09/233 52 26